Aankomst met een omweg

Onze reis begon op de luchthaven van Brussel, waar we met Vueling richting Valencia vlogen. We kwamen vrij laat in de avond aan, dus de taxi was de meest logische optie om naar ons appartement te gaan. Nu ja, logisch... Onze taxichauffeur leek de weg niet helemaal te kennen, dus het laatste stuk hebben we met onze (gelukkig lichte!) bagage moeten wandelen. Best een avontuur zo laat op de avond! Eenmaal geïnstalleerd, doken we nog snel de stad in voor een late hap.

Een rustige start: Mercado Central en chique diner

De volgende dag stond in het teken van de stad verkennen. En wat een verrassing: ondanks dat het december was, was het heerlijk weer! We konden zelfs zonder dikke jas op een terrasje zitten, wat in België ondenkbaar zou zijn. Helaas was ik die dag niet helemaal in topvorm. Zelfs het broodje ham dat ik 's ochtends probeerde in de prachtige Mercado Central (een absolute aanrader, ook als je geen honger hebt!) smaakte me niet echt. Rondwandelen ging wel, maar ik had totaal geen eetlust. Dat was extra jammer, want 's avonds stond er een diner in een chique restaurant op het programma. Mijn papa heeft daar toen maar dubbele porties gegeten, haha!

Fietsen langs de drooggelegde rivier, paella en het Mestalla Stadion

Dag twee was gelukkig een stuk beter! Ik voelde me weer fit en klaar voor avontuur. We huurden fietsen, wat echt een aanrader is in Valencia. De oude rivierbedding van de Turia is namelijk drooggelegd en omgetoverd tot een kilometerslang park: een groene oase die dwars door de stad loopt. Heerlijk om daar doorheen te fietsen!

We fietsten helemaal tot aan het Oceanogràfic, het gigantische aquarium van Valencia, en vandaar verder naar de zee. Daar, op een terrasje met uitzicht op het water, proefden we de lokale specialiteit: paella. En ja hoor, die smaakte me nu wel! Heerlijk! Na een lekkere maaltijd fietsten we weer terug naar de stad, en toen was mijn eetlust helemaal terug.

Een absoluut hoogtepunt voor mij was ons bezoek aan het Mestalla Stadion, de thuisbasis van Valencia CF. Ik vond het super gaaf om daar rond te lopen en de sfeer van zo'n groot voetbalstadion te proeven. De vleermuis in het logo van de club vond ik ook echt cool – een tof symbool voor zo'n indrukwekkende plek!

Een kritische noot en een blijvende indruk

Hoewel ik Valencia op sommige punten erg leuk vond, ben ik eerlijk gezegd geen grote fan van Spaanse steden in het algemeen. Het voelt soms wat vervallen aan en dan weer té modern. De charme van oude gebouwen bewaren ze in Italië toch net iets beter, vind ik. Desondanks heeft Valencia zeker indruk op me gemaakt, vooral door de mix van geschiedenis, moderne architectuur en die heerlijke drooggelegde rivierbedding.